Rabia Baldemir
Kutlamalar hızla tüketim ritüellerine dönüşür; çiçekler, hediyeler ve gösterişli jestler sevgi yerine performansı, ilişki yerine gösteriyi, duygusal derinlik yerine piyasa beklentilerini ön plana çıkarır. Sevgi gerçekten sevgi midir, yoksa normlara ve tüketime dayalı bir gösteri midir?
Aşk Örgütlenmektir: Sevgi Politik Bir Eylemdir
Sevgi sadece iki kişi arasındaki özel bir duygu değildir; toplumsal normlar, cinsiyet rolleri ve iktidar ilişkileriyle örülmüş bir alandır. Sevgi ve ilişkiler çoğu zaman yalnızca iki normatif cinsiyet üzerinden görünür kılınır; böylece patriyarka kendisini yeniden üretir ve diğer cinsiyet ve kimlikleri görünmezleştirir. Aşkı ve sevgiyi politik bir pratik olarak görmek gerekir.
İlişkide özne olarak kalmak ve eşitliği talep etmek bir tür örgütlenme eylemidir. Patriyarkal ve kapitalist sistemin sürekli tekrar ettiği ilişkilerde sevgi, bu tekrarları dönüştürmezse mevcut eşitsizlikleri yeniden üretir.
Bu nedenle “aşk örgütlenmektir” demek, romantik ilişkiyi sadece bireysel bir duygu olarak değil; eşitlik, özgürlük ve karşılıklı özneleşme ekseninde örgütlenmesi gereken politik bir alan olarak görmek demektir. İlişkide eşitliği talep etmek doğal bir haktır.
“Biz” Söylemi ve Görünmez Güç İlişkileri
İlişkinin başında kurulan “biz” söylemi birlik ve aidiyet hissi verir; ancak her zaman eşit değildir. Kadınlar uyum sağlamak, ilişkiyi onarmak ve duygusal emeği üstlenmek zorunda bırakılırken; erkekler çoğu zaman karar veren, yön tayin eden veya seçen konumda kalır.
Bu yüzden “biz” söylemi çoğu zaman bir tarafın alanının daraldığı ve diğer tarafın önceliklerinin merkeze yerleştiği bir düzen yaratır. İlişkide eşitliği talep etmek, bu görünmez güç ilişkilerine karşı politik bir duruştur.
Sevgi Nedir, Ne Değildir?
Sevgi gözetim değildir; konum istemek, mesajları denetlemek veya hesap sormak sevgi değildir.
Manipülasyon değildir; birini kendi algısından şüphe ettirmek veya duygularını küçümsemek sevgi değildir.
Fiziksel ya da duygusal baskı şiddettir, sevgi değildir.
Sevgi tek taraflı emek değildir; eşit ilişkide emek paylaşılır ve görünmez kalmaz.
Sosyal Medya ve Performans Aşkı
Sosyal medya, aşkı görünürlük ve performans üzerinden yeniden yapılandırır. Mutluluk fotoğrafları ve hediyeler çoğu zaman eşitsizlikleri gizler. Kadın bedeni ve duygusal emeği bu görünürlüğün malzemesi olurken; erkek çoğu zaman seçen ve onaylayan konumda yer almaya devam eder.
Oysa sevgi performans değildir, kanıt değildir, sahip olmak değildir. Sevgi özneyi silmez; alan açar ve güven üretir.
Sevgi kendinden vazgeçmek, susmak ya da katlanmak değildir. Sevgi; özne olarak kalabilmek, karşılıklı tanınmak ve eşitliği talep edebilmektir.
Sevgi, özneleri yok saymadan özgür ve eşit alanlar açan bir birlikteliktir.
Eşitlik yoksa, sevgi yoktur!
